Afscheid van Australië

Het is nu zaterdag 27 november 16.45 uur. Gisteren zijn we nog een dagje in Melbourne geweest. We zitten in de buurt van Melbourne op een camping en konden nu met de bus reizen (gelukkig niet met de trein). Binnen een half uur liepen we weer op de Queen Victoria Market en hebben daar wat gefilmd. We bezochten ook de Staatsbibliotheek. Mensen mensen wat een gebouw en wat een boeken, pc's, kranten enz. en alle afdelingen die ze hebben en waar je gratis alles kunt inkijken. Geweldig! Na de bibliotheek namen we het gratis toeristentrammetje en deden een rondje door de city van Melbourne.


in het trammetje

Onderweg stapten we uit bij The Waterfront (de docks) en wandelden daar ook wat rond.

Het was trouwens weer prachtig weer en lekker warm, maarrrrrrrrrr .......... 's middags kregen we toch een hoosbui. Zo erg dat sommige straten onder water stonden (wel tot aan je enkels). Gelukkig zaten wij op dat moment weer in het trammetje en stapten pas uit nadat de zon weer scheen.

De trouwe bloglezers kennen vast deze foto nog wel:






Binnen in de kegel ziet het er voor een deel zo uit:


dit is de bovenkant



dit de onderkant

 
 
 Rond 17.00 waren we weer bij de camper. We hebben in de badkamer die hier aanwezig is onze haren geverfd. Ja ja we willen er toch nog een klein beetje netjes uit blijven zien. Vanmorgen zijn we een wandeling gaan maken in de buurt en onderweg bij een kapper naar binnen gelopen en nu zijn ook onze haartjes weer een stukje korter en onze portemonnee is na deze reis ook een heel

stuk leger. Terug op de camping zijn we de koffers gaan inpakken en hebben we de camper schoongemaakt zodat we morgenochtend alleen de koelkast nog hoeven leeg te halen (nou ja er is bijna niets meer) en schoon te maken. Morgen rond 13.00 uur gaan we naar Maui de camper inleveren en vertrekken we naar het vliegveld voor ons bezoek aan Nieuw Zeeland. Of we daar kunnen internetten met onze laptop weten we nu nog niet. Dus als jullie niets meer van ons lezen dan....... zijn we niet ondergedoken hoor, maar wel aan het reizen zonder internetverbinding.

We willen de mensen die hebben gereageerd op een of meer van onze blogs bedanken voor de leuke reacties. Wij vinden het heel leuk om te merken dat de blog wordt gelezen. Rosita jouw reactie vonden we heel bijzonder. Je hebt een lieve zus en (schoon)broer. We vermoeden (en dat lazen we op de blog van die twee schatten) dat jij ook lief bent. Hoop dat je ons kunt blijven volgen in NZ.

We gaan zo meteen eten koken en dan tja dat weten we nog niet. We hebben wel een vreemd gevoel dat we afscheid gaan nemen van dit prachtige land (ook al heeft het meer geregend dan we hadden verwacht),maar gaan de nieuwe uitdaging in Nieuw Zeeland met enthousiasme aan.

Bendigo

Als de tranen weer zijn opgedroogd kunnen we ons weer concentreren op de volgende bestemming: Bendigo. Het eerste gedeelte rijden we door de Dandadongs: Prachtig!, maar steil omhoog en steil naar beneden en vol met bochten. Soms heb je zo'n dag dat dit niet prettig is en dus nemen we de easy way. Ook mooi hoor, wel weer veel dode dieren onderweg. Rond half 4 komen we aan in Bendigo, de camping is snel gevonden.
 Het blijft opmerkelijk hoe er rekening gehouden wordt met toeristen. Op een gegeven moment bleek dat we naar rechts moesten en zagen dit pas op het laatste moment. Richtingaanwijzer aan en ja hoor, alle auto's stoppen en laten je passeren. Zal wel weer wennen worden in Den Haag. We durven het bijna niet te vertellen maar op de camping bleek dat er geen internetverbinding was, dus richting Telstra. Daar werkte de USB stick gewoon, dus deze keer ligt het aan de computer. Ann, onze wizzkid is de hele avond aan het puzzelen en volhardend als zij is, om 10 uur 's avonds zitten we weer op de digitale snelweg. En weet je wat zo lekker is, we kunnen de hele avond buiten blijven zitten. De temperatuur is heerlijk.

De volgende ochtend gaan we naar Bendigo-centrum en dan ontdekken we dat er in Bendigo nog veel gebouwen staan die gebouwd zijn tussen 1851 en 1870, de tijd dat men goud ontdekte.

Uit die tijd stamt ook de Deborah Goldmine, waar we niet ingaan na alle mijnongelukken de laatste tijd. Inmiddels is de goudvoorraad aardig opgedroogd, mede omdat de mijnwerkers tegenwoordig vervangen zijn door machines.
 

We komen onderweg langs een kathedraal. Men heeft er 100 jaar over gedaan om deze te bouwen. Imposant, maar niet echt mooi. 












De lokale VVV zit in het oude postkantoor en daar halen we informatie over de bezienswaardigheden van de stad. We besluiten het Golden Dragon museum te gaan bekijken. De chinezen zijn aan het eind van de 19e eeuw ook op het goud afgekomen en in het museum laten ze de geschiedenis zien van deze goudzoekers.

    


Bij het museum hoort ook een chinese tuin met verschillende paviljoens. Daar is het heerlijk rustig en de vijver zit vol met volgevreten goudvissen.

   Bij de tuin is ook een taoïstische tempel.

Via het park lopen we naar de winkeltjes en combineren daar onze lunch en diner. Lekker niet koken en afwassen.


Terug op de camping duiken we achter de computer die het gelukkig weer goed doet en lopen we onze achterstand een beetje in met de blogs. We willen jullie natuurlijk wel op hoogte houden van wat wij hier allemaal uitspoken. Of hebben jullie ook een achterstand met lezen? 's Avonds is het weer heerlijk weer om buiten te zitten, jammer dat de muggen er ook bij zijn.

De volgende morgen is het nog steeds mooi weer en dat benutten we voor de was. 
 
Daarna kijken we of we nog wat gemist hebben van Bendigo, maken nog wat foto's en bekijken nog wat winkeltjes. Terug op de camping beginnen we ons een beetje voor te bereiden op het einde van Australie; een to do-lijstje maken en vast wat lezen over Nieuw Zeeland. Jaaaa, het afscheid begint nu echt dichtbij te komen snik snik.

Berwick en Melbourne

Na ons bezoek aan Telstra vertrekken we richting Melbourne. We gaan Fred en Tammy opzoeken. We hebben deze lieverds ontmoet in het voorjaar op een camping in Nederland (Ann kent Fred nog van vroeger). We lezen met veel plezier de blog waarop zij vertellen over hun emigratie naar Australië en de reizen die ze daar maken. Ook mailcontact was er af en toe en in Aussie was er ook telefonisch, sms, mail en skype contact. Ze wonen in Berwick in de buurt van Melbourne. Nee het juiste adres schrijf ik hier niet want dan krijgen ze waarschijnlijk een hoop verzoeken van campinggasten die daarnaar toe willen. Later begrijpen de lezers wel wat we bedoelen, maar nu eerst over de reis ernaar toe. We gaan via Yallourn, waar nu een grote bruinkoolfabriek staat. Hier stond vroeger een ziekenhuis waar Tammy is geboren.



 


Als we er langs rijden zien we een groot gat in de grond. Hier wint men bruinkool.

Ondertussen is het weer gaan regenen dus stappen we niet uit en rijden verder naar Moe. Dit is de plaats waar Tammy is opgegroeid totdat zij met haar ouders naar Nederland verhuisde. Dit is een leuk stadje met natuurlijk veel groen in de omgeving. Helaas regent het nog steeds en het is koud dus is er bij ons weinig animo om dit te voet te gaan verkennen. 

Verder rijden we weer nu naar het plaatsje ........(dit blijft onder ons). Dit is de plaats waar Fred en Tammy willen gaan wonen als hun huis in Nederland is verkocht (helaas voor hun ligt de huizenmarkt in Nederland op zijn gat dus wie nog een huis wil kopen). ...... lijkt een heel gezellige plaatsje te zijn met nog oude huizen in redelijke staat en sommige verwaarloosd (zonde!). In de loop van de middag rijden we verder naar Berwick. Onderweg lunchen we en sturen een sms je dat we eraan komen. Het antwoord smsje luidt: tot zo. Als we de straat in rijden staat Fred in de straat dus is het juiste huis voor ons gemakkelijk te vinden.

In Australië worden namelijk niet altijd de huisnummers vermeld dus kan het lastig zijn om het juiste adres te vinden. We mogen Wym op de oprijlaan parkeren vlak naast de caravan van de bewoners 

wel dicht op elkaar hoor op deze camping grinnik grinnik

 en dan is er een warm onthaal (letterlijk want de kachel brandt en figuurlijk van de liefdevolle warmte die van deze twee mensen afkomt) en begint het geknuffel. Heerlijk! De champagne wordt ontkurkt en het kletsen begint.
 
De eerste dag gaat dat door tot 12 uur 's nachts. Het is de afgelopen dagen en nachten erg koud geweest (ja mensen ook in Australië is er een klimaatsverandering aan de gang). We slapen in de camper en krijgen een deken mee van de "campingbeheerders" :-). Ondanks de kou worden we lachend wakker, wel later dan we gewend zijn, maar ja de nachtbrakers gingen ook veel later slapen. De volgende ochtend gaan we met de trein naar Melbourne. Het plan is de trein van 9.01 te nemen maar dat redden we niet. We kletsen met zijn vieren namelijk heel wat af!! De trein van 9.45 uur redden we wel en we komen kwart over elf aan in Melbourne, halte Flinder Street. Wat een mooi station is dit!

We kijken om ons heen en genieten van alles wat we zien. Er staat wel een koude wind, maar het zonnetje schijnt dus een goede dag om door de stad te banjeren. We bekijken St. Pauls Cathedral,



lopen over het Federation Square waar van alles gebeurt: muzikanten, een jongleur met brandende toortsen, een grappenmaker, straatschilders die op grote doeken een prachtig schilderij maken enz. enz., we zien de buitenkant van de oude gevangenis (hier is Ned Kelly opgehangen een beruchte schurk),



we lopen door Swanstreet en zijn uren zoet op de Victoria Market (een soort Beverwijkse bazaar).

We nemen de gratis tram terug naar het station, drinken nog iets bij Southgate en ploffen om 17.10 bekaf op de bank in de trein terug naar Berwick. Om kwart over zes zijn we terug. Wat een luxe camping hebben we nu toch gevonden: als je gaat douchen is het er lekker warm want er staat een kacheltje aan evenals de radio, we krijgen een extra deken (later nog een tweede) en als we doodmoe terug komen van Melbourne krijgen is er wat te drinken en bereidt Fred een heerlijke bami die we met veel smaak en gepraat eten. Onze complimenten aan de kok want het was werkelijk verrukkelijk!!!!!! En het kletsen en lachen gaat weer door tot heel laat die avond. Als we eindelijk in bed liggen vallen we snel in slaap en hebben het door de extra dekens helemaal niet koud.
De volgende dag gaan we weer met de trein op weg naar Melbourne. En ja hoor net als in Sydney is ook hier precies dit weekend onderhoud gepland, dus moeten we onderweg de trein uit en stappen we in een bus. Deze zet ons een aantal plaatsen verder weer af op een station en dan weer verder met de trein. Tijdens het koffiedrinken 's morgens horen we van Fred en Tammy hoe het zit met de tolwegen in Sydney (ook in Melbourne) en oeps...... slik...... we zijn in Sydney via de tolwegen verder gereden en hebben niet betaald. Dit gaat dan ook niet zoals in bijvoorbeeld Frankrijk op de tolweg maar hier blijk je het bedrag binnen drie dagen op een postkantoor te moeten betalen en het is inmiddels al anderhalve week geleden dus die mogelijkheid is er niet meer, vertelt men ons op het postkantoor. We krijgen het advies om het kantoor van de Melbourne tolweg te bellen en dat doen we, maar daar is men ons niet al te behulpzaam dus laten we het er voorlopig verder bij zitten en gaan de stad verder verkennen. Door het verzamelen van alle info en het proberen de tol alsnog te kunnen betalen en doordat we tussendoor met de bus moesten, gaan we pas om 13.00 uur op weg naar de Botanical Gardens.  

 

We doen dit allemaal lopend waardoor onze beenspieren zich weer aardig ontwikkelen. Onderweg lopen we langs het stadion waar de Australian Open (tennis) wordt gespeeld. De tuinen zijn mooi, maar we vinden ze niet zo mooi als in Sydney (verwende krengetjes als we zijn grinnik grinnik). Na veel lopen, kijken en af en toe wat drinken of ons boterhammetje etend gaan we om half zes weer met de trein naar huis. Tuurlijk weer onderweg eruit om met de bus verder te gaan en dan weer de trein in....... tja de trein rijdt voor onze neus weg dus dat wordt drie kwartier wachten. Er is heel wat gemopper rondom ons, maar er zit toch niets anders op dan gelaten te wachten. Eindelijk om zeven uur in de avond zijn we weer thuis (zo voelt het ondertussen wel). We maken nu zelf een vegetarische bonenmaaltijd voor ons viertjes en pratend, lachend en drinkend verorberen we die gezellig. Waar vind je een camping waar voor je wordt gewassen, er een maaltijd wordt bereidt als je moe terug komt uit Melbourne en waar je naar Nederland mag bellen? (Karin belt mams). We laten ons graag "overhalen" om nog een nacht te blijven. Zondagochtend ontbijten we met zijn 4tjes met een door de gastheer heerlijk gebakken eitje terwijl de gastvrouw de tafel dekt enz. Wat een verwennerij!

Het is zondag en nee we gaan vandaag niet naar Melbourne. Voor ons geen trein meer in Australië! Na het heerlijke ontbijt - niet alleen heerlijk door het ontbijt, maar vooral door het ontzettend fijne gezelschap van deze twee lieverds - 

lopen we naar de markt op de showground waar van alles te zien en te koop is.
Van plantjes tot zeep en natuurlijk eten en oh ja..... ook Hollandse poffertjes (nee niet gegeten).

Via de villawijk van Berwick lopen we naar de Woollies en doen onze inkopen. We maken vanavond een viscurry. Na thuiskomst doet iedereen wat nodig is of waar hij of zij zin in heeft lekker in het zonnetje of in de schaduw in de tuin. Het is inmiddels heerlijk weer geworden. Wij proberen een blog over Sydney in elkaar te flansen, maar dat gaat niet zo lekker dus stoppen maar en morgen weer verder. 's Avonds belt Ann met Miranda en Karin met haar vader. Wat een heerlijke dagen hebben we achter de rug. Lief en gezellig gezelschap, een buitengewone camping en het is niet meer koud. Wat wil een mens nog meer? Iets vroeger dan de vorige avonden gaan we moe maar tevreden slapen.
De volgende ochtend na het ochtendritueel moeten we echt afscheid namen van Fred en Tammy. We proberen het droog te houden, maar dat lukt niet helemaal. We knuffelen en bedanken ze voor de gastvrijheid en vooral hun zeer fijne gezelschap en als we in de camper zitten en weg rijden komen de waterlanders. Dit afscheid nemen doet pijn! We gaan op weg naar Bendigo met gemengde gevoelens.

Lakes Entrance

Het weer in Lakes Entrance is hetzelfde als in Buchan: behoorlijk fris en bewolkt en ook internet werkt niet meer. Op naar Bairnsdale naar de Telstra shop om internet weer werkend te krijgen. Daar blijkt dat de credits op zijn en we betalen een nieuw bedrag. Na wat heen en weer gepraat wordt ons account gelijk weer geactiveerd zodat internet weer werkt. Terug in Lakes Entrance gaan we naar Woollies om proviand in te slaan. Op het menu staat viscurry. Rijst koken in de magnetron en de rest bereiden we in de campkitchen en..... de maaltijd is verrukkelijk met als dessert een mango met vanilleyoghurt. Het is 's nachts weer behoorlijk fris.

De volgende dag staat er een straffe wind waardoor het koud aanvoelt. We kleden ons warm aan en gaan op weg naar MacDonalds want daar kunnen we gratis internetten en we willen de blog over Sydney afmaken en plaatsen. Maar gratis betekent ook traag dus duurt het wel een tijdje en dan nog is de blog niet helemaal af en slaan we deze op als concept. We gaan bij de lokale C&A of V&D kijken en kopen nog wat kleding voor Ann. Gelukkig wordt het weer 's middags wat vriendelijker en gaan we lopend op weg om Lakes Entrance te gaan verkennen. Wat een toeristische plaats is dit, al is het totaal niet vol nu het nog voorseizoen is. Er zijn hier heel veel lakes(meren) in de omgeving en de ingang naar de zee zit hier, wat de naam van deze plaats verklaard. Er zitten hier zwarte zwanen met een rode snavel, wat een prachtige dieren zijn dit! Uiteraard gaan deze beauties op de foto en film. Een heeft een kleintje bij zich maar die is niet zo mooi zwart en rood maar wel koddig om te zien.

Het strand is hier prachtig. Er is een natuurlijke duinenrij en het strand is wit. Jammer dat het zo koud is, maar even later gaat het zonnetje schijnen en ploffen we neer op het zand om te genieten. Helaas het was maar tien minuutjes maar wel heerlijk.


Als we de planning voor de komende dagen klaar hebben, maken we een 3 gangen menu en tijdens het uitbuiken zien we opeens een prachtige lucht. Dit blijkt door de zonsondergang te komen, dus lopen we naar buiten om dit vast te leggen.
 
 

 

Door het lopen hebben we het weer warm en gaan dan ook met warme voeten naar bed. En als we wakker worden schijnt gelukkig het zonnetje weer en zoals overal horen we de vogels volop twinkeleren, krijsen enz.

We ontbijten buiten in de zon (met een eitje) en na de afwas gaan we op weg om een wandeling van twee uur te maken. Een wandeling van twee uur wordt bij ons meestal veel langer omdat we overal blijven staan om de natuur te bewonderen en te fotograferen of filmen.


Het is inmiddels lekker warm geworden en we genieten in de kleine haven van de zon.

Terug lopen we over het strand. De wind is gaan liggen en de zon brandt dus hebben we het lekker warm. De zee is zo mooi van kleur evenals de lucht. Na bijna drie uur zijn we terug bij de start.

Op het strand zagen we trouwens weer een dode vogel. Later horen we van Tammy (die blog komt nog) dat deze vogels uit Argentinië komen en door uitputting in zee vallen waarna ze aanspoelen op het strand.


Lakes ziet er in het zonnetje gezelliger uit. Er zijn meer mensen en ook zijn er meer winkels en restaurantjes open. 's Middags spelen we midget golf en dat is lachen want Ann doet zo haar best maar bakt er weinig van en verliest dik van Karin.



met dikke trui

 





















met jas



Mallacoota en Buchan

camping aan de haven dus niet onze camping

Het wat rustiger aan doen in Narooma werkt nog door. We ontbijten nog rustig en voeren de papegaaien en pas om 8.45 uur vertrekken we richting Mallacoota, een klein dorpje aan de kust. Het is er erg rustig in het voorseizoen. We staan op een camping even buiten de stad (jammer genoeg niet zo'n erg schone camping, de toilet en doucheruinte waren niet zo schoon). Het centrum is ongeveer een drie kwartier lopen en natuurlijk doen we dat ook. We bekijken het haventje, waar mensen zitten te vissen, waar een camping is waar de mensen zo dicht bij elkaar staan dat je met je hoofd bij de voeten van de buurman komt als je in bed ligt en waar we pelikanen in in het water zien drijven.


kangeroe langs de weg

 Als we weer terug lopen zien we langs de weg ineens een kangeroe gras eten. We pakken snel het fototoestel en de videocamera en leggen dit vast voor later als we weer thuis zijn. Als de kangeroe springend verdwijnt in het bos, gaan we weer op weg naar ons rijdend huis. Daar eten we bonensalade met in de magnetron gekookte aardappels en het smaakt toch lekker! Even een tussendoortje: we hebben hier al heel wat mango's gegeten mmmmmm zo lekker zijn de australische mango's. Na het eten schrijven we nog een stuk voor de blog, maar we hebben geen internetverbinding dus kunnen dit niet plaatsen en gaan dan ook maar naar bed om de volgende dag fris en fruitig verder te kunnen rijden. Dat doen we dan ook en gaan om 8.30 uur op weg. De bestemming is nog een vraag want we hebben diverse opties. Als we in Orbost bij een caravanpark komen bevestigt de eigenaar dat de Buchan Caves heel mooi zijn. Het is nog wel een eind rijden en het ziet eruit of er regen komt. We krijgen de tip dat er een camping is in Buchan dus hupsakee gaan we op weg naar de caves.
Het is nog wel een eind rijden en het ziet eruit of er regen komt. We krijgen de tip dat er een camping is in Buchan dus hupsakee gaan we op weg naar de caves. Buchan ligt boven aan een berg dus het is weer bergie op, maar wel op een brede weg dus goed te doen. (Ook hier hebben we dus geen internetverbinding dus weer niets op de blog kunnen plaatsen. Later blijkt dat onze credits op zijn en dat we voor de prepaid internetverbinding geld hadden moeten storten).
          




Aangekomen bij de grotten parkeren we de camper en zien we dat er inderdaad een camping is. Deze is op één tent na helemaal leeg. Het lijkt ons wel aantrekkelijk om hier een nacht te blijven, maar eerst gaan we kaartjes kopen voor een bezoek aan de grotten met stalagtieten en stalagmieten.


We gaan onder begeleiding van een gids de donkere grot in. Het is er soms heel smal en ook laag zodat we moeten bukken en we moeten goed uitkijken waar we lopen, maar mensen het is toch mooi!!!!

Hoe regenwater dat door het steen heensijpelt van die mooie figuren kan maken is echt een natuurwonder. Er zijn ook verschillende kleuren en soms lijkt het net of er diamantjes in de steen zitten.








Het was echt de moeite waard. Als we weer buiten staan besluiten we om op de berg te blijven overnachten en regelen dat dan gelijk. We verheugen ons er helemaal op dat het zo heerlijk rustig is en dat er geen andere caravans en campers zijn. We gaan een wandeling maken door het park en ontdekken dan kangeroes.

Natuurlijk fotograferen en filmen we deze tafereeltjes, want zoveel kangeroes hebben we nog niet in de natuur bij elkaar gezien. 

 

moe met baby in buidel

 En dan....... als we terug komen bij de camper staat er vlak naast ons een camper. Het hele terrein is leeg, maar ze zijn "gezellig" dicht bij ons gaan staan. Aangezien de receptie al is gesloten verwachtten we niet meer overnachtingen op deze afgelegen camping. Hadden we gedroomd! Er komt een caravan het terrein op racen en die gaat ..... je raadt het vast al... aan de andere kant van ons staan. Daar gaat jammer genoeg ons nachtje bijna alleen op een camping. Als we 's nachts, zoals gewoonlijk voor onze nachtelijke sanitaire onderbreking van onze slaap gezamelijk naar het toiletgebouw lopen springt er ineens een kangeroe voor ons langs. Wat een belevenis! Dit was zo'n moment die je nooit meer vergeet en waar we nog steeds van genieten.